Oysa kanatların
Seni istediğin yere götürür
Ama sen,
Kırık bir dalın üstünde
Beklemeyi seçiyorsun
Keşke uçup gitsin
Veda
Sana sarılıp
kokunu içime çeke çeke veda etmek isterdim
Hiç değilse benden bir damla
Gözyaşım kalırdı gülüşünde
Böyle uzak
Böyle sesiz ve nedensiz
Çekip gidilir mi?
Soldu elinde kalbimde açan çiçek
Ah, ne çok sevmiştim seni
Gülüş
Kapısı,
Onun gülüşüyle açılan
Bir evde yaşamak isterdim, dedi
Derinden bir ah!
Çekerek
Bir gülüş
Bir anda
Nasıl da yuvası oluyor insanın.
Düşün Bir Kİtapsın
Düşün,
Bir kitapsın!
Yıllardır,
Birilerinin seni okuması için bekleyen bir kitap!
Bir gün,
Bir el seni o tozlu raftan alıyor / Seviniyorsun
”Evet, biri seni okuyacak!”
Sayfaların titriyor sevinçten
Kelimelerin heyecandan dağıldı dağılacak
Yavaşça açılıyorsun
Çok mutlusun
Satır aralarından kuşlar uçuşuyor
Derken,
Sayfanı yırtıp alıyor o el!
Sonra,
Bir sayfanı daha
Bir sayfanı daha…
Elenisa 1
Elenisa,
Gözlerinden dökülen bütün aşkları / Yıllarca
Kalbimin içine sakladım
Kalbim!
Ah, zavallı kalbim
Ne çok isterdim Elenisa, bir bilsen
Sen başkalarına ağlarken / Çoğalırken
Ellerini tutmaktan çok
Gözlerini tutmayı
En çok da
Gözlerin Elenisa
O aşka acemi gece gözlerin
Umudum
Düşüm
Nefesim
Aç gözlerini Elenisa
Aç!
Yakışmıyor uyumak sana
Gecenin bir yarısı koynunda
Sana uzak bir kalbin