Hangi kentten başlasam seni unutmaya
Hep, aynı sokak ortasında buluyorum kendimi
Geçip gidenler hep sen
Bütün evleri sen dolu bir sokak
Sanki dünya bir karış İstanbul
İki avuç sen
DÖNSEN
Hangi kentten başlasam seni unutmaya
Hep, aynı sokak ortasında buluyorum kendimi
Geçip gidenler hep sen
Bütün evleri sen dolu bir sokak
Sanki dünya bir karış İstanbul
İki avuç sen
DÖNSEN
Herkes dağılıp giderken
Bütün yaşamsal duyularını akıtıp yüzünden
Öylece duvara karşı kilitlenirsin
Bir ses!
Bir anahtar sesi
Bütün karanlıkları açmaya telaşlı
Bir anahtar sesi…
Duymak için zorlarsın kendini
YALNIZLIK !
Kendi kendine düğümlenmek gibi bir şey
Ya da çözülmek gibi,
Kendi kendinden…