Sanki kafamın içinde doğurgan bir tanrı var
Düşünen bir ben değilim
Birçok ben
Hepsi de birbirine yabancı
Hiç, ama hiç susmuyorlar
Sürekli benle bir kavga
Dertleri yaşamak tabii
Unutmuşum hepsini bir zaman aralığında
Bir yudum hayat içirmemişim
Haklılar.
Ama ben de çok yorgunum
Bir ömürlük uykum var
İstediğim,
Annemin rahmindeki ölüm gibi,
Sessiz bir uyku
Uyursam
Yeniden doğarım belki
Hatırlarım kendimi sevmeyi
Unutmam bir daha
Kuşlara yem
Çiçeklere su vermeyi
Ve seni
Biliyor musun?
Unutunca ölüyor her şey
Nurşen Alıcıer