Tıpkı adın gibiyim Leyla
Çok karanlık bir gece
O zifiri siyahının
Ateşten su gibi
Üstüme dökülmüşlüğü var
Aşk, damarlarımdan sinsice çekiliyor
Kalbim zehir gibi sessiz
Bu bir ölüm mü yoksa bir doğum mu?
Bilmiyorum.
İçimde sahipsiz, yoksul bir ağrı
Ama yaşamak gibi değil
Biraz ölmek gibi
Biraz da unutmak birini
Tıpkı adın gibiyim Leyla
Çok karanlık bir gece
Yüzümü yıkadığım su
Başımı koyduğum yastık
Ve yatağım
Karanlık içinde karanlık!
Şimdi sen söyle Leyla
Bir insan
Hem ateş
Hem de kül
Nasıl yaşar?
Nurşen Alıcıer